Corrigeren én in verbinding blijven


Ongewenst gedrag proberen we in onze cultuur vaak te corrigeren door de ander schuld-bewust te maken. ‘Kijk eens wat je doet’… Maar wat doet deze schuld-communicatie eigenlijk met ons kind? En kan het ook anders? Een pleidooi voor Geweldloze Communicatie (ook wel verbindende communicatie genoemd). EERST GAAT HET VANZELF Weet je het nog? Je baby lag in de wieg en zocht jouw ogen, en eenmaal gevonden kreeg je de open lach die je helemaal verwarmde. Je brabbelde en lachte terug en jullie begrepen elkaar zonder woorden. Dat was communicatie over de onvoorwaardelijke liefde tussen jou en je kind. Deze is er altijd, alleen toen nog zonder ‘ruis op de lijn’. WANT DAN KOMT HET DAGELIJKSE LEVEN.. In de fase waarin je kind de taal nog niet begrijpt, ben je als ouders geduldig genoeg om de leefomgeving van het kind aan te passen aan zijn ontdekkingsreis zodat hij niets vervelends kan doen. Wat later stapt je kind jouw dagelijkse leven in en wordt steeds meer een huisgenoot. Jij leert je kind de kaders waarbinnen hij zich mag ontwikkelen: er zijn nu eenmaal ‘gewoonten en afspraken’ die handig zijn om te weten; Je wilt graag vredig en veilig onder één dak leven. Dit vereist communicatie. Gelijktijdig komt er het moment dat je kind woorden gaat leren. Dat voegt een nieuw communicatiemiddel toe aan jullie mogelijkheden. (Jij bent zijn voorbeeld hierin. Jouw woorden en de intonatie worden de zijne). Jullie kunnen nu ook op meer afstand communiceren en zelfs zonder dat je echt contact maakt waarbij je liefde ervaart! Je gebruikt woorden en je verwacht dat hij je woorden begrijpt want hij gebruikt ze zelf immers ook. Je leert je kind over gewenst en ongewenst gedrag. Dat is nog een hele ontdekkingstocht voor jullie! Zeker wanneer je kind impulsen heeft die hij nog niet kan beheersen. Emoties bijvoorbeeld; hoe moet je als kind je boosheid uiten als je hele lijf boos is maar je mag niet gillen en slaan? Of je hebt de behoefte om te bewegen en je lijf te ontdekken; en tóch mag je niet op de bank springen, op de muur schilderen of in je neus peuteren. Hier is nog heel veel te leren, te onthouden en uiteindelijk ook nog te doen! Dat gaat niet vanzelf. DEZE INTERACTIE VEREIST BEGRIP EN GOEDE COMMUNICATIE Het scheelt al heel veel wanneer ouders de behoefte van hun kind herkennen in het ongewenste gedrag wat hij laat zien. Want de uitingsvorm (het gedrag) is dan onhandig gekozen en wekt irritatie, boosheid of wanhoop op, maar dat is niet de bedoeling van je kind. Je kind is alleen op ontdekkingstocht en heeft nooit de drijfveer om je te pesten. Hij heeft wel jouw begrenzing nodig en daagt je daarom uit om je eigen grenzen te bewaken. Verder wil het alleen maar jullie aandacht, ondersteuning, begrip en liefde bij zijn ontdekkingstocht. Op elke leeftijd. . Dit vraagt inzicht ín, en communicatie óver elkaars behoeften, waarbij écht contact essentieel is. ( zie mijn blog over ‘luisteren’ http://www.warmouderschap.nl/blog) COMMUNICEREN MET EEN PEUTER LUISTERT NAUW De peuter gaat in deze leeftijdsfase zijn ‘ik’ ervaren: ‘Ik’ versus ‘de buitenwereld’. Dit is een geweldige ontdekking! IK kan schreeuwen, eten weigeren, springen, aan haren trekken…Whauw! En het levert ook nog aandacht op! Maar ‘IK ‘ is ook nog klein, onwetend en afhankelijk en heeft naast een goede gids, ook nog heel veel bevestiging nodig: De liefde die voelbaar is. Mama, Papa hou je nog van me? IK is ook erg kwetsbaar! IK is nog niet stevig genoeg om onderscheid te kunnen maken tussen ’IK‘ en ‘mijn gedrag’. IK is vaak ook nog alles-in-één, wanneer je peuter, en zelfs deels ook nog kleuter, bent. Een NEE tegen zijn gedrag kan dus heel snel opgepakt worden als een NEE tegen hemzelf. En dat wil je als ouder niet! Je wilt dat je kind de liefde blijft voelen die je voor hem hebt, terwijl je zijn gedrag wilt ombuigen naar gewenst gedrag. Zijn zelfvertrouwen en positief zelfbeeld is afhankelijk van hoe je dat doet. Daarom luistert het nauwkeurig hoe je met een peuter communiceert. HOE MAAK JE DUIDELIJK WAT JE BEDOELT? Een kind vraagt een geweldloze, ofwel verbindende, vorm van communiceren. Een NEE tegen zijn gedrag mag je zeker uitspreken! En dan kan je toevoegen dat je hem zelf heel lief blijft vinden maar dat ‘dit ’ niet kan of mag. Probeer de behoefte achter zijn ongewenste gedrag te ontdekken en te benoemen en reik hem een alternatief aan van wat wel kan of mag. Blijf zelf rustig en in de wetenschap dat hij juist bij grensoverschrijdend gedrag, jouw bijsturing en voorbeeld nodig heeft. Het ‘geweldloze’ van de communicatie zit in de woordkeuze en in de non verbale communicatie. Je kind hoeft zich niet schuldig te voelen voor zijn gedrag maar is geliefd, en hij is lerend in hoe het gewenst gedrag kan laten zien. Blijf contact met hem houden! TOT SLOT En ja…peuters, ( kleuters, scholieren, en pubers,....) kunnen enorm vasthoudend zijn aan hun eigen ideeën! Maar dan ben jij nog iets meer vasthoudend als het over zijn veiligheid gaat of over jouw waarden en normen in jullie huis! Dit kan je, zonder uit het oog te verliezen dat hij lerend is en een heerlijk ondernemend kind.

  • Facebook Social Icon

Contact & Bedrijfsinformatie

Els Brakman - Het Verbonden Kind.
06 - 30014915

info@hetverbondenkind.nl

Werkadres:

Bellamystraat 15
Utrecht
Voor privé- gesprekken en de workshops.

 

KvK nr: 53603885

© 2019 Els Brakman