Kan je kind wel luisteren ??

Drie punten om even te checken wanneer je tegen een blinde muur lijkt te praten..

Wanneer je kind niet luistert is daar een reden voor. Vaak leggen we het probleem meteen bij het kind maar is dat wel terecht? Kijk eens of aan deze randvoorwaarden is voldaan.

1. Voelt je kind zich veilig? ( emotioneel en praktisch)

Om te kunnen luisteren moet je kind zich emotioneel veilig voelen.

Soms ben je (onderhuids) geëmotioneerd; bv boos, geïrriteerd, afwijzend, of zelf ook angstig . Dan voelt jullie relatie op dat moment onveilig aan voor je kind. Dan is je kind vooral bezig met die emotie en niet met jouw boodschap.. Zorg dus eerst dat je kind zich emotioneel veilig kan voelen bij je. Dat je een open hart hebt. Dat vergt soms echt wel zelfreflectie, even diep ademhalen en eerlijk zijn! en vooral..niet koppig zijn! Best moeilijk. Soms is de situatie praktisch gezien 'onveilig', bijvoorbeeld door een enge hond in de buurt, veel lawaai op straat, onweer, vriendjes die mogelijk gaan lachen, mogelijke sancties die er gaan komen... Dan kan een kind slecht luisteren naar wat jouw boodschap is! Hij is teveel afgeleid. Zorg dus eerst dat jijzelf en de omgeving of de situatie veilig aanvoelt.

2. Voelt je kind zich verbonden? (met het onderwerp/ met jou) Er moet een reden zijn om te luisteren. Het onderwerp van gesprek of de handeling die je vraagt ...daar moet je kind een belang bij hebben. Hij moet zich ermee verbonden voelen. Het moet hem aanspreken. Zorg dat je zodanig communiceert dat hij gemotiveerd is om 'toch maar even luisteren'. Jonge kinderen kan je boeien omdat ze nieuwsgierig zijn, graag willen leren, en jou een plezier willen doen. Oudere kinderen willen vaak pas luisteren wanneer hen de consequenties van niet luisteren duidelijk is. Want liever zoeken ze het zelf uit... De leeftijd van je kind bepaalt dus hoe je zodanig communiceert dat je kind luistert. Zet jouw boodschap dus in het perspectief van de motivatie van je kind. Het kan ook zijn dat je eigenlijk afwezig bent met je hart of met je gedachten. Of misschien heb je je kind niet begrepen. Dan is er even geen verbondenheid tussen jullie voelbaar. Dus is geen reden om te luisteren want 'je bent er niet'. En kinderen voelen dit haarfijn aan! Wanneer je actief aan jullie relatie in dat moment werkt, zal je kind makkelijker luisteren. Jonge kinderen kan je vaak het best even aanraken, met oudere kinderen maak je oogcontact. Of je noemt hen bij hun naam. Ook eerst een grapje maken is een heerlijke en goede manier van verbinding maken!

3. Is de boodschap 'op maat'? Kan je kind begrijpen wat je bedoelt?

Tegen een kind van 3 zeggen dat hij niet aan jouw haren mag trekken heeft nauwelijks effect. Hij begrijpt het niet want hij kan zich nog niet in jouw pijn verplaatsen. Hij zal hooguit schrikken van jouw reactie en zich afgewezen voelen als je boos reageert. De boodschap kan ook te 'moeilijk' zijn (blijf van de chocolaatjes af), of te 'gemakkelijk/vanzelfsprekend', zodat je kind niet luistert : 'kijk je uit dat je beker niet omvalt'? "ja duhuhh.." Wat natuurlijk dan toch weer wel gebeurt... In zo'n situatie kan je beter eerst nadenken welk doel je eigenlijk voor ogen hebt. Laat dan je kind meedenken over de oplossing. "waar kan ik je beker neerzetten zodat-ie niet omvalt". Of, zoals bij oudere kinderen: "hoe kan je een leuk feest hebben, voldoende slaap krijgen en ook veilig thuiskomen?", als het gaat over het tijdstip van thuiskomen. Succes met deze uitdaging!

  • Facebook Social Icon

Contact & Bedrijfsinformatie

Els Brakman - Het Verbonden Kind.
06 - 30014915

info@hetverbondenkind.nl

Werkadres:

Bellamystraat 15
Utrecht
Voor privé- gesprekken en de workshops.

 

KvK nr: 53603885

© 2019 Els Brakman