Ben jij een 'pas op-kijk uit' moeder?


De “Pas op… Kijk uit!” – moeder. Ik fietste laatst over een onverhard pad. Voor me fietste een gezin met jonge kinderen. Ik tingelde even en de moeder riep naar haar kids: ‘jongens even achter elkaar dan kan er een fietser langs’. Dat gaf even een strijd wie voorop mocht, maar verder ging het vlekkeloos. Toen wilde ik een tweede gezin inhalen. Weer mijn tingeltje en de moeder riep: Kijk uit! Pas op! Een fietser! Eén kindje ging vervaarlijk zwaaiend fietsen, de andere twee keken om en bleven naast elkaar fietsen. Het zette me aan het denken. De eerste moeder had leiding, hield het overzicht, gaf een duidelijke opdracht en ging zich niet bemoeien met hoe de kinderen de opdracht gingen uitvoeren. De tweede moeder zaaide paniek bij haar jongste en haar twee oudsten reageerden niet adequaat. De moraal van dit verhaal :-) De wereld zit vol gevaren én de wereld kent vele uitdagingen! Voor ons als ouders is het best een kunst om daar steeds weer het verschil tussen te maken. Voor kinderen is het fijn wanneer hun ouders vooral in uitdagingen denken. Kinderen willen leren, willen ontdekken, willen uitproberen. Het geeft hen zelfvertrouwen. Yes…het lukt, ik kan het! Wij ouders faciliteren, geven steun of leiding en we supporteren. “Toe maar”, is de basis voor zelfvertrouwen Je kan je kind helpen met zelfvertrouwen op te bouwen door te zorgen dat hij veel zelf doet. Laat je kind onderzoeken, experimenteren, en ontdekken wat hij kan. Creëer de mogelijkheden. Voor kruipende baby’s zet je je hele inboedel hoog ( JA!!); Dreumesen trek je ruwe sokken aan zodat hij niet uitglijdt op het trappetje als hij zelf wil klimmen; Peuters mogen roeren in een pan die gewoon op het aanrecht staat; Schoolkinderen laat je zelf fietsen naar school over een (om)weg die veilig is; Pubers geef je fietslichtjes mee ( een setje in de sporttas, een setje in hun schooltas en een setje in hun jaszak) Denk vooruit en zorg dat de gevaarlijke situaties bij voorbaat vermeden worden. Dan hoef je ook niet te waarschuwen. Zo min mogelijk waarschuwen Het is niet fijn wanneer je steeds gewaarschuwd wordt. Dan lijkt het net of je nog niets kan en altijd maar bescherming nodig hebt. Als je niet uitkijkt zou je dat nog gaan geloven ook als kind! Dat worden dan de “Mama…Help”-kindjes, zoals ik hen noem. Dat heeft niets met het kind zelf te maken, maar alles met hoe er met hen wordt omgegaan. Hoe minder je waarschuwt, hoe meer kracht het heeft wanneer je wél een keer waarschuwt. En dat is soms echt nodig, dus bewaar het daarvoor.

  • Facebook Social Icon

Contact & Bedrijfsinformatie

Els Brakman - Het Verbonden Kind.
06 - 30014915

info@hetverbondenkind.nl

Werkadres:

Bellamystraat 15
Utrecht
Voor privé- gesprekken en de workshops.

 

KvK nr: 53603885

© 2019 Els Brakman