Hoe stel jij je kind gerust?


Hoe stel jij je kind gerust?

Ik vind het altijd weer mooi om te zien hoe iedereen zijn op zijn eigen manier zijn kind gerust stelt. De één stop haar kind het liefst weer even terug in haar buik, de tweede blijft nieuwsgierig toekijken hoe haar kind gaat reageren, de derde neemt de leiding en geeft adviezen hoe haar kind moet reageren, en een vierde gaat meteen troosten.

Waarschijnlijk doe jij het op een vijfde manier....

Wanneer stel je je kind gerust? De wereld van je kind zit vol met onbekende situaties. Het is aan jou om je kind te leren met de onbekende situatie om te gaan. Het ene kind schrik eerder, het andere wordt juist nieuwsgierig. De nieuwsgierigen moet je eerder behoeden voor de gevaren; degene die schrikt of angstig is, die mag je leren om te gaan met deze manier van reageren. Doel van geruststellen: We willen uiteindelijk dat ons kind zijn zelfredzaamheid ontwikkelt en daarmee zijn zelfvertrouwen kan laten groeien.Door hem gerust te stellen leren we hem om te gaan met zijn schrik of angst. Wat niet

Stel…je kind ziet een grote hond en schrikt. Dan kan je hem optillen en troosten; of meteen met een grote boog om de hond heen gaan lopen. Wat je kind hiervan leert is: “ ik heb mama nodig als ik schrik ; ik kan het niet alleen; honden zijn eng; als ik schrik moet ik weglopen….”. En ga ook niet denken... de vorige keer vond hij dit eng dus dat zal nu ook wel weer zo zijn. Want geheid dat je kind hieraan voldoet!

Dit is wat je niet wil, maar wat je vanuit je beschermingsdrift wél uitlokt.

Wat dan wel?

Echt…elk kind wil leren zijn eigen boontjes te doppen. Dus geef hem handvatten. Erken zijn schrikgevoel of angst en laat het ontladen. Even goed door huilen is goed! Maak het niet groter dan het is. Zoek dan iets wat zijn nieuwsgierigheid opwekt…'Face the enemy'; Waar ben je nu eigenlijk van geschrokken? "Heb je gezien wat voor mooie staart de hond heeft?” of “Wat denk jij… zou deze hond achterop de fiets kunnen”? Zo verbindt je kind zich met zijn angstobject..in dit geval de hond. Vaak is het gewoon dat “onbekend onbemind maakt’. Hoe meer je ‘weet’ van waar je bang voor bent, hoe minder eng het wordt. Je kan dus zelf een praatje aanknopen met de eigenaar over de hond terwijl je kind luistert. Zo creëer je al een band. Dwing niet; laat je kind in zijn eigen tempo zijn oplossingen vinden. Stuur daarin bij totdat het ook praktisch is en hem echt kan helpen. Maak het probleem niet groter. Hoe achtelozer je zelf kunt zijn, hoe makkelijker het voor je kind is. Dit geldt zeker voor jonge kinderen. Hou zelf je koers als ouders. 'Hoe eng je het ook vindt om te gaan logeren, het gaat wel gebeuren. Ik weet dat je het kan, het is veilig, en ik help je om je angst om te zetten in vertrouwen'. Het is belangrijk om deze innerlijke houding te hebben. Al je zelf hierin wiebelig bent, zal je kind daar meteen op reageren.

Maak de uitdaging wel op maat

Een kind van 6 alleen naar de tandarts laten gaan kan een brug te ver zijn. Dan helpt geruststellen niet. Wanneer je dat forceert krijg je een kind dat zichzelf gaat overschreeuwen, of hij wordt een kleine zelfstandige’ die een ‘ik zoek het zelf wel uit’ houding gaat aannemen, maar waarbij je de eenzaamheid voelt doorklinken.

Blijf kijken door de ogen van je kind:

Het verlangen om het zelf te kunnen, wetend dat er een vangnet is als je valt.

  • Facebook Social Icon

Contact & Bedrijfsinformatie

Els Brakman - Het Verbonden Kind.
06 - 30014915

info@hetverbondenkind.nl

Werkadres:

Bellamystraat 15
Utrecht
Voor privé- gesprekken en de workshops.

 

KvK nr: 53603885

© 2019 Els Brakman